అమ్మ గురుతు

ఒక Sunday morning. Gouthami పెసరట్టు చేసింది.

Kitchen లో వాసన వచ్చినప్పుడు — suddenly, instantly — అమ్మ గురుతు వచ్చింది. హైదరాబాద్ kitchen. Pressure cooker sound. అమ్మ singing something softly to herself.

ఆ memory physical గా feel అయింది. Chest లో ఒక ache వచ్చింది — nostalgia నేను.

అమ్మ వంట#

అమ్మ చేతి వంట special అని ఎవరైనా అంటారు. కానీ నా అమ్మ వంట actually scientifically same ingredients — same rice, same dal, same oil. Different ఏమిటి?

నాకు అర్థమైనది: attention. అమ్మ cook చేస్తున్నప్పుడు, ఆమె completely present. Taste చేస్తుంది, adjust చేస్తుంది, ఆలోచిస్తుంది — "వీడికి spicy ఇష్టమా, తక్కువా?" అని. That intentional love — that's the special ingredient.

Gouthami వంట కూడా same love తో ఉంటుంది. కానీ అమ్మ వంట లో ఒక different dimension ఉంది — childhood, security, home.

Phone లో అమ్మ#

రోజూ call చేస్తాను. Sometimes five minutes, sometimes thirty. ఆమె voice వినగానే — instantly something settle అవుతుంది. Physical relaxation.

Video call లో ఆమె face చూసినప్పుడు — ఆమె wrinkles notice చేస్తాను. New grey hairs. ఆమె వయసు పెరుగుతుంది. నేను ఇక్కడ ఉన్నాను.

ఆ దూరం — no technology fully bridge చేయలేదు.

Aadhya లో అమ్మ#

Aadhya ఒక్కో సారి అమ్మ లా behave చేస్తుంది. ఆమె gesture, ఆమె expression — తెలియకుండా అమ్మ reflect అవుతుంది.

Genes work అలా చేస్తాయి. కానీ అది చూసినప్పుడు — ఒక completeness feel అవుతుంది. Continuation. Chain.

Memory గురించి#

Memory అంటే past replay కాదు. ఇది present లో past తో connection. ఆ connection maintain చేయడం — call చేయడం, photos తీయడం, Telugu రాయడం — ఇవి active practices.

అమ్మ గురుతు కేవలం passive memory కాదు. ఇది active love.

---

మీ అమ్మ గురుతు మీకు ఎప్పుడు వస్తుంది? share చేయండి.